piątek, 19 lutego 2016

Rozdział 29

Perspektywa Adama.

Zawsze była kiedy jej potrzebowałem. Nigdy nie bałem się, że jej zabraknie. Kiedy budzisz się rano, po prostu wyciągasz nogi, stawiasz stopy na podłodze i wstajesz. Nie zerkasz za krawędź łóżka, by się upewnić, czy podłoga jest na swoim miejscu. Podłoga zawsze tam jest. Aż pewnego razu jej nie ma. Ból po stracie bliskiej osoby jest nie do opisania, ale świadomość, że nigdy więcej jej nie zobaczę nie daje mi żyć.
W ciągu roku samobójstwo popełnia  prawdopodobnie milion ludzi
na całym świecie.
Co 40 sekund gdzieś na świecie ktoś popełnia samobójstwo.
 Co 3 sekundy ktoś probuje odebrać sobie życie.
Samobójstwo należy do trzech najczęstszych przyczyn śmierci
młodych ludzi w wieku od 15 do 35 lat.
Każde samobójstwo ma poważny wpływ na co najmniej sześć
innych osób.
Psychologiczny, społeczny i finansowy wpływ samobójstwa na
rodzinę i społeczeństwo jest niezmierny.
Jeśli samobójstwo wydarzy się w szkole czy miejscu pracy,
oddziaływa na setki ludzi.
Sięgam do szafki z lekami i chowam tabletki nasenne do kieszeni bluzy. Zamykam za sobą drzwi wejściowe i udaję się do parku. Siadam na ławce w miejscu, w którym pierwszy raz się spotkaliśmy. Wyjmuję tabletki, połykam jedną z nich, potem drugą, później całą garść. Moje powieki robią się ciężkie. W końcu będę mógł dotknąć jej różowych ust, poczuć zapach jej fiołkowych perfum, ujrzeć jej pełne życia oczy.
 
 
 
Dla niekumatych: To jest ostatni rozdział. Natalia zmarła na skutek raka płuc, a Adam popełnił samobójstwo.
Takie zakończenie planowałam już od dawna. Nie wiem czy was satysfakcjonuje, Ole pewnie tak (; Chciałabym serdecznie podziękować WSZYSTKIM, którzy czytali to ff oraz je komentowali. Bez was nie skończyłabym tego opowiadania. Dzięki waszym komentarzom udało mi się dokończyć fanfika mimo problemów z bloggerem. Przez te problemy założyłam własną stronę internetową na WordPress, jest to fanfiction o Bars and Melody: www.ffleoicharlie.wordpress.com (: Na ten moment na blogu jest 6413 wyświetleń. Kiedy zaczynałam go pisać nie wyobrażałam sobie nawet takiej liczby wyświetleń. DZIEKUJĘ (: Koniecznie przeczytajcie podziękowania i zostawcie komentarz (;
 
 
PODZIĘKOWANIA
 
Po pierwsze dziękuję Majce i Oli-moim wiernym czytelniczkom. Bez was tego na pewno by niebyło :* Dziękuję Play MyName za pierwszy komentarz od osoby, której nie znam osobiście. Tak a propos to dawno nie komentowałaś mojego bloga i dlatego dopiero teraz zauważyłam, że zmieniłaś nick na google+  (; Nawet nie zdajesz sobie sprawy jaka byłam zajarana tym pierwszym komentarzem (; Dziękuję serdecznie wszystkim innym komentującym i czytającym osobom. Specjalne podziękowania należą się też mojej mamie, mimo że odkąd powiadomiłam ją o ty że piszę bloga wszyscy nasi znajomi już o tym wiedzą. Dziękuję serdecznie absolutnie wszystkim, dzięki którym nie dałbym rady napisać tego zakończenia, a także wszystkich innych rozdziałów.
 
Te podziękowania pewnie mało kogo obchodzą, ale napisałam je bo chciałam chociaż przez momencik poczuć się jak pisarka (;
 
   Zaglądnijcie tu jeszcze, bo niebawem pojawi się kolejny post (:
Jeśli czytałeś mojego bloga, proszę napisz komentarz (:
 
 
 
                  #PisanieTegoBlogaByłoSuper
#Zakończenie
#DoZobaczeniaWKolejnychFanfikach
#xD
WHO